Μεσόγειος και Νεωτερικότητα: Αρχιτεκτονικός Μοντερνισμός στη Μεσόγειο
Date Issued
2020
Author(s)
Advisor
Abstract
Μια αναφορά της Μεσογείου στη Νεωτερικότητα, τόσο φιλοσοφικά, δηλαδή, ως
εναλλακτική θεώρηση, όσο και στις τέχνες γενικά, δημιουργεί ένα διαφορετικό ενδιαφέρον
για την εξέλιξη μιας ιστορικής εποχής. Σε αντιπαράθεση με τη ρητορική περί «ρήξης» με το
παρελθόν, στην οποία στηρίχθηκε μεγάλο μέρος της ιδεολογίας του ηγεμονικού
μοντερνισμού, έμφαση δίνεται στην «Παράδοση» ως δυναμική πτυχή του μοντερνισμού. Στο
σημείο αυτό δίνεται η εναλλακτική θεώρηση της «Παράδοσης» ως δυναμική παράμετρος της
Νεωτερικότητας, δηλαδή, όπως αυτή αναπτύχθηκε εκτός των «κέντρων» της βορειοδυτικής
ηγεμονίας. Θέματα περί διασταυρώσεων και προσμίξεων, υβριδικότητας, περιφεριακότητας,
εθνικότητας, παράδοσης και λαϊκής αρχιτεκτονικής έχουν προκύψει και αναφέρονται.
Η λεπτομερής ανάλυση της εξέλιξης του μοντέρνου κινήματος στην αρχιτεκτονική,
με αναφορές στην «κλασική» αφήγηση της μοντέρνας αρχιτεκτονικής, στις διάφορες
περιόδους του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική και, ειδικότερα, στους διάφορους
μοντέρνους αρχιτέκτονες και κάποιων σημαντικών έργων τους, καθίσταται αναγκαία ως προς
την καλύτερη κατανόηση του αρχιτεκτονικού μοντερνισμού στη Μεσόγειο. Ιδιαίτερη
έμφαση δίνεται σε έναν από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες, τον Le Corbusier, ο οποίος
θεωρείται «πατέρας» του μοντερνισμού. Μέσω της αναφοράς αυτής διαφαίνεται η ιδιαίτερη
σχέση του με την Μεσόγειο και συνάμα ο επηρεασμός του από την τελευταία, σε σχέση με
την ανάπτυξη του αρχιτεκτονικού μοντερνισμού. Τέλος, εξετάζεται ο ελληνικός
αρχιτεκτονικός μοντερνισμός, μέσα από το έργο των δύο γνωστότερων εκπροσώπων της
εποχής, του Δημήτρη Πικιώνη και του Άρη Κωνσταντινίδη.
εναλλακτική θεώρηση, όσο και στις τέχνες γενικά, δημιουργεί ένα διαφορετικό ενδιαφέρον
για την εξέλιξη μιας ιστορικής εποχής. Σε αντιπαράθεση με τη ρητορική περί «ρήξης» με το
παρελθόν, στην οποία στηρίχθηκε μεγάλο μέρος της ιδεολογίας του ηγεμονικού
μοντερνισμού, έμφαση δίνεται στην «Παράδοση» ως δυναμική πτυχή του μοντερνισμού. Στο
σημείο αυτό δίνεται η εναλλακτική θεώρηση της «Παράδοσης» ως δυναμική παράμετρος της
Νεωτερικότητας, δηλαδή, όπως αυτή αναπτύχθηκε εκτός των «κέντρων» της βορειοδυτικής
ηγεμονίας. Θέματα περί διασταυρώσεων και προσμίξεων, υβριδικότητας, περιφεριακότητας,
εθνικότητας, παράδοσης και λαϊκής αρχιτεκτονικής έχουν προκύψει και αναφέρονται.
Η λεπτομερής ανάλυση της εξέλιξης του μοντέρνου κινήματος στην αρχιτεκτονική,
με αναφορές στην «κλασική» αφήγηση της μοντέρνας αρχιτεκτονικής, στις διάφορες
περιόδους του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική και, ειδικότερα, στους διάφορους
μοντέρνους αρχιτέκτονες και κάποιων σημαντικών έργων τους, καθίσταται αναγκαία ως προς
την καλύτερη κατανόηση του αρχιτεκτονικού μοντερνισμού στη Μεσόγειο. Ιδιαίτερη
έμφαση δίνεται σε έναν από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες, τον Le Corbusier, ο οποίος
θεωρείται «πατέρας» του μοντερνισμού. Μέσω της αναφοράς αυτής διαφαίνεται η ιδιαίτερη
σχέση του με την Μεσόγειο και συνάμα ο επηρεασμός του από την τελευταία, σε σχέση με
την ανάπτυξη του αρχιτεκτονικού μοντερνισμού. Τέλος, εξετάζεται ο ελληνικός
αρχιτεκτονικός μοντερνισμός, μέσα από το έργο των δύο γνωστότερων εκπροσώπων της
εποχής, του Δημήτρη Πικιώνη και του Άρη Κωνσταντινίδη.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
Abstract Christina Parmaxi.pdf
Size
225.7 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
e0dda8ff4d99e0185b94088b4cb9930a