Διερεύνηση χρήσης και ανάγκης χρήσης μορφών Επαυξητικής και Εναλλακτικής Εναλλακτικής Επικοινωνίας σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση στην Κύπρο

Abstract

Εισαγωγή: Περίπου 50% των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν δυσκολίες στην ομιλία και τον λόγο, οι οποίες επηρεάζουν την καταληπτότητα της ομιλίας τους. Αυτό καθιστά συχνά αναγκαία τη χρήση μορφών Επαυξητικής και Εναλλακτικής Επικοινωνίας (ΕΕΕ). Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που συλλέγει δεδομένα στην Κύπρο σχετικά με το αναπτυξιακό προφίλ αυτών των παιδιών και τις μορφές επικοινωνίας που ήδη χρησιμοποιούν ή χρειάζονται. Σκοπός: Η έρευνα στόχευσε στη διερεύνηση της χρήσης και ανάγκης χρήσης μορφών ΕΕΕ σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, ηλικίας 4-12 ετών, που παρακολουθούνται από λογοθεραπευτές στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα στην Κύπρο. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν 14 λογοθεραπευτές που υποστήριζαν 20 παιδιά με εγκεφαλική παράλυση. Η μελέτη ακολούθησε μικτή μεθοδολογία με συλλογή ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων, μέσω τριών ερωτηματολογίων (Αναπτυξιακό προφίλ, Κλίμακα Ταξινόμησης Ομιλίας Viking, ερωτηματολόγιο ΕΕΕ) και ημι-δομημένης συνέντευξης. Οι συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν δια ζώσης ή διαδικτυακά, με διάρκεια περίπου 30 λεπτών. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του Excel. Αποτελέσματα: Τα παιδιά που δε χρησιμοποιούν αλλά διαφάνηκε πως χρειάζονται μορφές ΕΕΕ, παρουσίασαν ηπιότερες δυσκολίες στο αναπτυξιακό τους προφίλ και ταξινομήθηκαν στα Επίπεδα Ι και ΙΙ της Κλίμακας Ταξινόμησης Ομιλίας Viking. Αντίθετα, όσα παιδιά χρησιμοποιούν ήδη αυτές τις μορφές επικοινωνίας αντιμετωπίζουν σοβαρότερες δυσκολίες σε όλους τους τομείς, εκτός από την ακοή και κατατάχθηκαν στα Επίπεδα ΙΙΙ και ΙV. Οι συνηθέστερες μορφές επικοινωνίας που χρησιμοποιούν είναι οι εκφράσεις του προσώπου. Μεταξύ των υποβοηθούμενων μορφών, κυριαρχούν οι ταμπλέτες ή υπολογιστές με λογισμικό ΕΕΕ, αν και η χρήση τους είναι λιγότερο συχνή σε σχέση με τις μη υποβοηθούμενες μορφές επικοινωνίας. Η επιλογή των κατάλληλων μορφών επικοινωνίας δεν βασίζεται αποκλειστικά στις ατομικές δυσκολίες του παιδιού, αλλά επηρεάζεται επίσης από προσωπικούς, περιβαλλοντικούς, κοινωνικοοικονομικούς και πρακτικούς παράγοντες. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ετερογένεια στο αναπτυξιακό προφίλ των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση και υπογραμμίζουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερο δείγμα.