Ψυχοκοινωνικές Επιπτώσεις της Στοματοφαρυγγικής Δυσφαγίας σε άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας
Date Issued
May 2021
Author(s)
Advisor
Abstract
Εισαγωγή: Η δυσφαγία στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι συχνό σύμπτωμα και υπολογίζεται μεταξύ 36-81%. Υφιστάμενες έρευνες έχουν εστιαστεί στον επιπολασμό και στη φύση της δυσφαγίας στη ΣΚΠ, παρέχοντας περιορισμένες πληροφορίες για τις επιπτώσεις που προκαλούνται στη ψυχοκοινωνική λειτουργία του ατόμου.
Σκοπός: (1) Να διερευνήσει το βαθμό και τη φύση των ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της στοματοφαρρυγικής δυσφαγίας σε άτομα με ΣΚΠ και (2) Να εκτιμήσεις αν ο βαθμός της αναπηρίας στη ΣΚΠ σχετίζεται με το βαθμό ψυχοκοινωνικής επιβάρυνσης, λόγω δυσφαγίας.
Μεθοδολογία: Συμμετέχοντας ήταν 113 άτομα με ΣΚΠ (69 γυναίκες) με και χωρίς δυσφαγία με διάφορους βαθμούς αναπηρίας (EDSS Mdn=4.0, IQR=4.5, Mdn Ηλικία:49). Η δυσφαγία διαγνώστηκε με βιντεοακτινοσκόπιση (VFS) και η αναπηρία εκτιμήθηκε με την κλίμακα EDSS. Η ψυχοκοινωνική επιβάρυνση μετρήθηκε με το ερωτηματολόγιο DHI.
Αποτελέσματα: Διαφάνηκε ότι η δυσφαγίας επιβαρύνει το 74% των ατόμων με ΣΚΠ (N=84), περιορίζοντας την κοινωνική και ψυχολογική λειτουργία (DHI Μ=10.6±14.1). Οι συχνότερες ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις περιλαμβάνουν βήχα κατά την κατάποση υγρών και στερεών, ξηροστομία, αποφυγή κάποιων φαγητών, επιπλέον χρόνο για ολοκλήρωση γευμάτων και μείωση απόλαυσης φαγητού. Ενδιαφέρον αποτέλεσμα είναι ότι τα άτομα με δυσφαγία και χωρίς δυσφαγία παρουσίασαν παρόμοιο βαθμό αυτοεκτίμησης ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων, με εξαίρεση τον τομέα της λειτουργικότητας της σίτισης όπου υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p<0.005). Παράλληλα, βρέθηκε μικρός βαθμός συσχέτισης μεταξύ αναπηρίας και σοβαρότητας ψυχοκοινωνικής επιβάρυνσης λόγω δυσκολιών κατάποσης (rho = 0.278, p=0.002).
Συμπέρασμα: Συμπερασματικά, η δυσφαγία φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής των ατόμων με ΣΚΠ σε διάφορους τομείς. Τονίζεται η σημαντικότητα των κλινικών ευρημάτων στην κλινική παρέμβαση και δίνονται κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα και διερεύνηση άλλων παραγόντων που πιθανόν να επηρεάζουν την αυτό-εκτίμηση της ποιότητας ζωής στην κατάποση.
Σκοπός: (1) Να διερευνήσει το βαθμό και τη φύση των ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της στοματοφαρρυγικής δυσφαγίας σε άτομα με ΣΚΠ και (2) Να εκτιμήσεις αν ο βαθμός της αναπηρίας στη ΣΚΠ σχετίζεται με το βαθμό ψυχοκοινωνικής επιβάρυνσης, λόγω δυσφαγίας.
Μεθοδολογία: Συμμετέχοντας ήταν 113 άτομα με ΣΚΠ (69 γυναίκες) με και χωρίς δυσφαγία με διάφορους βαθμούς αναπηρίας (EDSS Mdn=4.0, IQR=4.5, Mdn Ηλικία:49). Η δυσφαγία διαγνώστηκε με βιντεοακτινοσκόπιση (VFS) και η αναπηρία εκτιμήθηκε με την κλίμακα EDSS. Η ψυχοκοινωνική επιβάρυνση μετρήθηκε με το ερωτηματολόγιο DHI.
Αποτελέσματα: Διαφάνηκε ότι η δυσφαγίας επιβαρύνει το 74% των ατόμων με ΣΚΠ (N=84), περιορίζοντας την κοινωνική και ψυχολογική λειτουργία (DHI Μ=10.6±14.1). Οι συχνότερες ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις περιλαμβάνουν βήχα κατά την κατάποση υγρών και στερεών, ξηροστομία, αποφυγή κάποιων φαγητών, επιπλέον χρόνο για ολοκλήρωση γευμάτων και μείωση απόλαυσης φαγητού. Ενδιαφέρον αποτέλεσμα είναι ότι τα άτομα με δυσφαγία και χωρίς δυσφαγία παρουσίασαν παρόμοιο βαθμό αυτοεκτίμησης ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων, με εξαίρεση τον τομέα της λειτουργικότητας της σίτισης όπου υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p<0.005). Παράλληλα, βρέθηκε μικρός βαθμός συσχέτισης μεταξύ αναπηρίας και σοβαρότητας ψυχοκοινωνικής επιβάρυνσης λόγω δυσκολιών κατάποσης (rho = 0.278, p=0.002).
Συμπέρασμα: Συμπερασματικά, η δυσφαγία φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής των ατόμων με ΣΚΠ σε διάφορους τομείς. Τονίζεται η σημαντικότητα των κλινικών ευρημάτων στην κλινική παρέμβαση και δίνονται κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα και διερεύνηση άλλων παραγόντων που πιθανόν να επηρεάζουν την αυτό-εκτίμηση της ποιότητας ζωής στην κατάποση.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
Περίληψη Αμαλία Ερωτοκρίτου.pdf
Size
375.67 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
09803b65c3337616bf711a657cb67875