Η επίδραση της σωματικής άσκησης στο είδος τοκετού: μετα-ανάλυση
Date Issued
May 2020
Author(s)
Advisor
Abstract
Εισαγωγή: Σύμφωνα με το Αμερικάνικο Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων, η
σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επιφέρει πολυδιάστατα οφέλη στις
έγκυες όπως η μείωση του πόνου στην περιοχή της πλάτης, η διατήρηση ενός υγιούς
σωματικού βάρους, η βελτίωση της γενικής ικανότητας και η ενίσχυση της
καρδιαγγειακής τους λειτουργίας. Επιπλέον, συμβάλλει στην απώλεια του επιπρόσθετου
σωματικού βάρους μετά τον τοκετό. Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε πιθανότητα
μείωσης των καισαρικών τομών για τις έγκυες που έχουν ενσωματώσει στο πρόγραμμα
τους τη σωματική άσκηση κατά την εγκυμοσύνη τους.
Σκοπός: Να διερευνηθεί η διαφορά ως προς το είδος τοκετού μεταξύ υγιών εγκύων
γυναικών που λαμβάνουν μέρος σε ένα δομημένο και ειδικά διαμορφωμένο πρόγραμμα
σωματικής άσκησης κατά την εγκυμοσύνη συγκριτικά με τις εγκυμονούσες που δεν
έχουν καμία παρέμβαση για ενίσχυση της σωματικής δραστηριότητας.
Υλικό και μέθοδος: Ο σχεδιασμός της μελέτης είναι βιβλιογραφική ανασκόπηση και
μετανάλυση. Η στρατηγική αναζήτησης διεξήχθη στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων
CINAHL, PubMed και SCOPUS. Στη μελέτη έχουν συμπεριληφθεί τυχαιοποιημένες
κλινικές δοκιμές οι οποίες έχουν αξιολογήσει την επίδραση της σωματικής άσκησης κατά
τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και συμπεριλαμβάνουν το είδος τοκετού. Η επεξεργασία,
η σύγκριση και η γραφική αναπαράσταση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη
χρήση του λογισμικού Review Manager version 5.3.
Αποτελέσματα: Έχουν εντοπιστεί και συμπεριληφθεί στη μετανάλυση δεκαεπτά
τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Τα ευρήματα δείχνουν πως η σωματική άσκηση κατά
την εγκυμοσύνη αυξάνει την πιθανότητα για φυσιολογικό τοκετό όταν πραγματοποιείται
συχνά (σχετικός κίνδυνος=1.07 [95% διάστημα εμπιστοσύνης CI 1.01-1.13] p=0.03),
εκτελείται σε μέτρια ένταση (σχετικός κίνδυνος=1.08 [95% διάστημα εμπιστοσύνης CI
1.01-1.15] p=0.03) και αρχίζει από το 1ο τρίμηνο κύησης (σχετικός κίνδυνος=1.06 [95%
διάστημα εμπιστοσύνης CI 1.01-1.13] p=0.03).
Συμπέρασμα: Η συχνή σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μέτρια
ένταση με έναρξη από το 1ο τρίμηνο κύησης, φαίνεται να αυξάνει ελάχιστα την
πιθανότητα για φυσιολογικό τοκετό σε υγιείς έγκυες γυναίκες. Αυτό είναι ένα σημαντικό
εύρημα που μπορεί να ενθαρρύνει τις γυναίκες να είναι δραστήριες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους αλλά μπορεί να πείσει και τους επαγγελματίες υγείας να συστήνουν
τη σωματική άσκηση όταν δεν αντενδείκνυται.
σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επιφέρει πολυδιάστατα οφέλη στις
έγκυες όπως η μείωση του πόνου στην περιοχή της πλάτης, η διατήρηση ενός υγιούς
σωματικού βάρους, η βελτίωση της γενικής ικανότητας και η ενίσχυση της
καρδιαγγειακής τους λειτουργίας. Επιπλέον, συμβάλλει στην απώλεια του επιπρόσθετου
σωματικού βάρους μετά τον τοκετό. Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε πιθανότητα
μείωσης των καισαρικών τομών για τις έγκυες που έχουν ενσωματώσει στο πρόγραμμα
τους τη σωματική άσκηση κατά την εγκυμοσύνη τους.
Σκοπός: Να διερευνηθεί η διαφορά ως προς το είδος τοκετού μεταξύ υγιών εγκύων
γυναικών που λαμβάνουν μέρος σε ένα δομημένο και ειδικά διαμορφωμένο πρόγραμμα
σωματικής άσκησης κατά την εγκυμοσύνη συγκριτικά με τις εγκυμονούσες που δεν
έχουν καμία παρέμβαση για ενίσχυση της σωματικής δραστηριότητας.
Υλικό και μέθοδος: Ο σχεδιασμός της μελέτης είναι βιβλιογραφική ανασκόπηση και
μετανάλυση. Η στρατηγική αναζήτησης διεξήχθη στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων
CINAHL, PubMed και SCOPUS. Στη μελέτη έχουν συμπεριληφθεί τυχαιοποιημένες
κλινικές δοκιμές οι οποίες έχουν αξιολογήσει την επίδραση της σωματικής άσκησης κατά
τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και συμπεριλαμβάνουν το είδος τοκετού. Η επεξεργασία,
η σύγκριση και η γραφική αναπαράσταση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη
χρήση του λογισμικού Review Manager version 5.3.
Αποτελέσματα: Έχουν εντοπιστεί και συμπεριληφθεί στη μετανάλυση δεκαεπτά
τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Τα ευρήματα δείχνουν πως η σωματική άσκηση κατά
την εγκυμοσύνη αυξάνει την πιθανότητα για φυσιολογικό τοκετό όταν πραγματοποιείται
συχνά (σχετικός κίνδυνος=1.07 [95% διάστημα εμπιστοσύνης CI 1.01-1.13] p=0.03),
εκτελείται σε μέτρια ένταση (σχετικός κίνδυνος=1.08 [95% διάστημα εμπιστοσύνης CI
1.01-1.15] p=0.03) και αρχίζει από το 1ο τρίμηνο κύησης (σχετικός κίνδυνος=1.06 [95%
διάστημα εμπιστοσύνης CI 1.01-1.13] p=0.03).
Συμπέρασμα: Η συχνή σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μέτρια
ένταση με έναρξη από το 1ο τρίμηνο κύησης, φαίνεται να αυξάνει ελάχιστα την
πιθανότητα για φυσιολογικό τοκετό σε υγιείς έγκυες γυναίκες. Αυτό είναι ένα σημαντικό
εύρημα που μπορεί να ενθαρρύνει τις γυναίκες να είναι δραστήριες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους αλλά μπορεί να πείσει και τους επαγγελματίες υγείας να συστήνουν
τη σωματική άσκηση όταν δεν αντενδείκνυται.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
Άννα Ταλιαδώρου.pdf
Size
5.1 MB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
7b08638017efd2926e982fad4cda7396