Διερεύνηση της σχέσης μεταξύ αδιεξόδου και δευτερογενούς μετατραυματικής συνδρομής σε νοσηλευτές ψυχικής υγείας στην Κύπρο
Date Issued
2017
Author(s)
Advisor
Abstract
Υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα που συνδέουν τόσο το ηθικό αδιέξοδο
όσο και τη δευτερογενή μετατραυματική συνδρομή που βιώνουν οι νοσηλευτές με
ψυχοσωματικά ενοχλήματα, μειωμένη παραγωγικότητα και πτωχή ασφάλεια και
ποιότητα παρεχόμενης φροντίδας. Το ηθικό αδιέξοδο αφορά το βίωμα μιας ηθικής
έντασης, κατά το οποίο τα άτομα, ενώ γνωρίζουν ποια είναι η ηθικά ορθή απόφαση,
ωστόσο λόγω παραγόντων πέρα από τους ίδιους, αναγκάζονται να οδηγηθούν στη
λήψη μιας άλλης απόφασης. Παράγοντες όπως το περιβάλλον εργασίας και ως εκ
τούτου ζητήματα κουλτούρας φαίνεται ότι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην
εμπειρία του ηθικού αδιεξόδου. Ειδικότερα, τα ηθικά ζητήματα που καλούνται οι
νοσηλευτές να αντιμετωπίσουν στο πλαίσιο της κλινικής πρακτικής τους, ενδέχεται
να είναι εξαιρετικά στρεσογόνα. Στο πλαίσιο αυτό έχουν καταγραφεί μειωμένη
επαγγελματική ικανοποίηση, λάθη στη χορηγούμενη θεραπεία και υψηλή συχνότητα
αδειών λόγω ασθένειας αλλά και αυξημένη συχνότητα αλλαγής θέσης εργασίας
(μετάταξη), χαμηλό ηθικό και εγκατάλειψη επαγγέλματος.
Η δευτερογενής μετατραυματική συνδρομή ή κόπωση συμπόνιας, αποτελεί τη φυσική
συνέπεια της παροχής φροντίδας σε ανθρώπους που υποφέρουν ή είναι βαρέως
πάσχοντες, και αφορά μια κατάσταση συνεχούς και έντονης ανησυχίας που
σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο τραυματικό βίωμα των ανθρώπων που φροντίζει ο
επαγγελματίας υγείας. Η δευτερογενής μετατραυματική συνδρομή έχει επίσης
σχετιστεί στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας με αυξημένη συχνότητα σωματικών
ασθενειών και αλλαγής θέσης εργασίας, εγκατάλειψη επαγγέλματος, χαμηλό ηθικό,
μειωμένη παραγωγικότητα, λάθη στη φροντίδα των θεραπευομένων, και κατ’
επέκταση με αρνητική δημόσια εικόνα του επαγγέλματος. Τόσο το ηθικό αδιέξοδο
όσο και η δευτερογενής μετατραυματική συνδρομή σχετίζονται με την ποιότητα και
την ασφάλεια της παρεχόμενης φροντίδας, την ψυχοσωματική υγεία των νοσηλευτών
και την παραγωγικότητα. Ωστόσο, η μεταξύ τους σχέση δεν έχει μελετηθεί επαρκώς
έως σήμερα, και ειδικότερα σε νοσηλευτές ψυχικής υγείας, τόσο σε διεθνές επίπεδο
όσο και σε εθνικό, παρόλο που και τα δύο φαινόμενα σχετίζονται με την εργασιακή
ένταση.
όσο και τη δευτερογενή μετατραυματική συνδρομή που βιώνουν οι νοσηλευτές με
ψυχοσωματικά ενοχλήματα, μειωμένη παραγωγικότητα και πτωχή ασφάλεια και
ποιότητα παρεχόμενης φροντίδας. Το ηθικό αδιέξοδο αφορά το βίωμα μιας ηθικής
έντασης, κατά το οποίο τα άτομα, ενώ γνωρίζουν ποια είναι η ηθικά ορθή απόφαση,
ωστόσο λόγω παραγόντων πέρα από τους ίδιους, αναγκάζονται να οδηγηθούν στη
λήψη μιας άλλης απόφασης. Παράγοντες όπως το περιβάλλον εργασίας και ως εκ
τούτου ζητήματα κουλτούρας φαίνεται ότι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην
εμπειρία του ηθικού αδιεξόδου. Ειδικότερα, τα ηθικά ζητήματα που καλούνται οι
νοσηλευτές να αντιμετωπίσουν στο πλαίσιο της κλινικής πρακτικής τους, ενδέχεται
να είναι εξαιρετικά στρεσογόνα. Στο πλαίσιο αυτό έχουν καταγραφεί μειωμένη
επαγγελματική ικανοποίηση, λάθη στη χορηγούμενη θεραπεία και υψηλή συχνότητα
αδειών λόγω ασθένειας αλλά και αυξημένη συχνότητα αλλαγής θέσης εργασίας
(μετάταξη), χαμηλό ηθικό και εγκατάλειψη επαγγέλματος.
Η δευτερογενής μετατραυματική συνδρομή ή κόπωση συμπόνιας, αποτελεί τη φυσική
συνέπεια της παροχής φροντίδας σε ανθρώπους που υποφέρουν ή είναι βαρέως
πάσχοντες, και αφορά μια κατάσταση συνεχούς και έντονης ανησυχίας που
σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο τραυματικό βίωμα των ανθρώπων που φροντίζει ο
επαγγελματίας υγείας. Η δευτερογενής μετατραυματική συνδρομή έχει επίσης
σχετιστεί στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας με αυξημένη συχνότητα σωματικών
ασθενειών και αλλαγής θέσης εργασίας, εγκατάλειψη επαγγέλματος, χαμηλό ηθικό,
μειωμένη παραγωγικότητα, λάθη στη φροντίδα των θεραπευομένων, και κατ’
επέκταση με αρνητική δημόσια εικόνα του επαγγέλματος. Τόσο το ηθικό αδιέξοδο
όσο και η δευτερογενής μετατραυματική συνδρομή σχετίζονται με την ποιότητα και
την ασφάλεια της παρεχόμενης φροντίδας, την ψυχοσωματική υγεία των νοσηλευτών
και την παραγωγικότητα. Ωστόσο, η μεταξύ τους σχέση δεν έχει μελετηθεί επαρκώς
έως σήμερα, και ειδικότερα σε νοσηλευτές ψυχικής υγείας, τόσο σε διεθνές επίπεδο
όσο και σε εθνικό, παρόλο που και τα δύο φαινόμενα σχετίζονται με την εργασιακή
ένταση.
File(s)![Thumbnail Image]()
![Thumbnail Image]()
Name
Περίληψη Χριστοδούλου.pdf
Size
184.86 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
85cd3d83cce371ecf125b634ea8b6108
Name
Διατριβή Μαρία Χριστοδούλου.pdf
Size
3.91 MB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
10724c49907ec66c9affeb370241d68c