Διερεύνηση της σχέσης συμπτωμάτων κατάθλιψης και σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά σχολικής ηλικίας
Date Issued
April 2020
Author(s)
Advisor
Abstract
Εισαγωγή: Η έκθεση του παιδιού στον εκφοβισμό είναι ένα παράδειγμα ενός παρεμποδιστικού ψυχοκοινωνικού παράγοντα που μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη στην μετέπειτα διάρκεια της ζωής του. Ο εκφοβισμός μεταξύ παιδιών και εφήβων συμβαίνει συχνά και τείνει να μειώνεται σταδιακά με την αύξηση της ηλικίας. Σκοπός: Διερεύνηση της σχέσης συμπτωμάτων κατάθλιψης και σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά σχολικής ηλικίας.
Υλικό και Μέθοδος: Η αναζήτηση των άρθρων (πρωτογενής μελέτες) για την ολοκλήρωση της συστηματικής ανασκόπησης πραγματοποιήθηκε μέσω των ακόλουθων ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων: PubMed, Google Scholar και η χρησιμοποίηση της βιβλιοθήκης του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) - παντογνώστης. Η αναζήτηση οδήγησε σε 276 άρθρα με περιορισμένο χρονικό πλαίσιο 2010-2020. Τα κριτήρια επιλογής που τέθηκαν ήταν: ερευνητικά άρθρα σχετικά με το υπό διερεύνηση θέμα, ερευνητικά άρθρα με χρονικό περιορισμό 2010-2020,ερευνητικά άρθρα που είναι δημοσιευμένα μόνο στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα, ερευνητικά άρθρα που αφορούσαν παιδιά και όχι έφηβους ηλικίας 8-12 ετών, ερευνητικά άρθρα που αφορούσαν μόνο παιδιά τα οποία δέχτηκαν εκφοβισμό στο σχολείο. Αποτελέσματα: Φάνηκε πως υπάρχει θετική συσχέτιση του σχολικού εκφοβισμού με την παρουσία συμπτωμάτων κατάθλιψης. Όσο αφορά το φύλο φαίνεται επίσης ξεκάθαρα πως τα αγόρια συμμετέχουν περισσότερα από τα κορίτσια σε εκφοβιστικές πράξεις. Τα αγόρια εκπροσωπήθηκαν περισσότερο σαν οι «αρχηγοί» της ομάδας των εκφοβιστών σε σχέση με τα κορίτσια ενώ φάνηκε πως τα κορίτσια εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης.
Συμπεράσματα: Υπάρχει ανάγκη για διαχρονικές έρευνες σχετικά με την συσχέτιση μεταξύ κοινωνικής υποστήριξης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων ούτως ώστε να μειωθεί η εμφάνιση της κατάθλιψης στα παιδιά. Επίσης περεταίρω έρευνες πρέπει να εξετάσουν και άλλους παράγοντες που πιθανώς σχετίζονται με την θυματοποίηση και που διαδραματίζουν ρόλο στην ανάπτυξη των καταθλιπτικών συμπτωμάτων μεταξύ των παιδιών.
Υλικό και Μέθοδος: Η αναζήτηση των άρθρων (πρωτογενής μελέτες) για την ολοκλήρωση της συστηματικής ανασκόπησης πραγματοποιήθηκε μέσω των ακόλουθων ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων: PubMed, Google Scholar και η χρησιμοποίηση της βιβλιοθήκης του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) - παντογνώστης. Η αναζήτηση οδήγησε σε 276 άρθρα με περιορισμένο χρονικό πλαίσιο 2010-2020. Τα κριτήρια επιλογής που τέθηκαν ήταν: ερευνητικά άρθρα σχετικά με το υπό διερεύνηση θέμα, ερευνητικά άρθρα με χρονικό περιορισμό 2010-2020,ερευνητικά άρθρα που είναι δημοσιευμένα μόνο στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα, ερευνητικά άρθρα που αφορούσαν παιδιά και όχι έφηβους ηλικίας 8-12 ετών, ερευνητικά άρθρα που αφορούσαν μόνο παιδιά τα οποία δέχτηκαν εκφοβισμό στο σχολείο. Αποτελέσματα: Φάνηκε πως υπάρχει θετική συσχέτιση του σχολικού εκφοβισμού με την παρουσία συμπτωμάτων κατάθλιψης. Όσο αφορά το φύλο φαίνεται επίσης ξεκάθαρα πως τα αγόρια συμμετέχουν περισσότερα από τα κορίτσια σε εκφοβιστικές πράξεις. Τα αγόρια εκπροσωπήθηκαν περισσότερο σαν οι «αρχηγοί» της ομάδας των εκφοβιστών σε σχέση με τα κορίτσια ενώ φάνηκε πως τα κορίτσια εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης.
Συμπεράσματα: Υπάρχει ανάγκη για διαχρονικές έρευνες σχετικά με την συσχέτιση μεταξύ κοινωνικής υποστήριξης και καταθλιπτικών συμπτωμάτων ούτως ώστε να μειωθεί η εμφάνιση της κατάθλιψης στα παιδιά. Επίσης περεταίρω έρευνες πρέπει να εξετάσουν και άλλους παράγοντες που πιθανώς σχετίζονται με την θυματοποίηση και που διαδραματίζουν ρόλο στην ανάπτυξη των καταθλιπτικών συμπτωμάτων μεταξύ των παιδιών.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
Μαριάμ Χατζανί_2020_Abstract.pdf
Size
329.85 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
cd7417fab1e5a24f903b2ab4239710d6