Σύγκριση της απορροής δικτύου αποχέτευσης ομβρίων σε αστική περιοχή της Λεμεσού, πριν και μετά την εφαρμογή αειφόρων συστημάτων διαχείρισης ομβρίων
Date Issued
November 2021
Author(s)
Advisor
Abstract
Στην παρούσα εργασία στόχος είναι η προσομοίωση του δικτύου ομβρίων μιας αστικής περιοχής με χρήση του μοντέλου SWMM και η διερεύνηση της μείωσης του μέγιστου όγκου απορροής και της αιχμής μετά την εφαρμογή αειφόρων συστημάτων διαχείρισης ομβρίων (LID).
Στο Κεφάλαιο 1, γίνεται αναφορά σε γενικά στοιχεία για τα αποχετευτικά συστήματα και τον επηρεασμό της απορροής από την αστικοποίηση. Στη συνέχεια γίνεται παρουσίαση της εξέλιξης των μεθόδων διαχείρισης της απορροής και της ορολογίας τους (SUDS, LID κλπ.), ενώ γίνεται ειδική αναφορά στις αειφόρες πρακτικές που εφαρμόζονται στην εργασία, η εφαρμογή διαπερατών δαπέδων και κήπων βροχής.
Στο Κεφάλαιο 2 γίνεται αναφορά στο θεωρητικό υπόβαθρο που απαιτείται για την κατανόηση της μεθοδολογίας και των αποτελεσμάτων, και στη συνέχεια στο Κεφάλαιο 3 γίνεται ανάλυση του λογισμικού SWMM περιγράφοντας τις δυνατότητες του και τις υπολογιστικές διαδικασίες που χρησιμοποιήθηκαν στην διατριβή.
Στο Κεφάλαιο 4 ακολουθεί η περιγραφή της περιοχής μελέτης στην Λεμεσό και η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία, απεικόνιση και μοντελοποίηση της περιοχής μελέτης.
Στο Κεφάλαιο 5 παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από την προσομοίωση του αποχετευτικού δικτύου με βροχοπτώσεις σχεδιασμού διάρκειας 1, 2, 3, 6, 12 και 24h και περιόδους επαναφοράς 2, 5, 10, 20 και 50 έτη και η παρουσίαση της ικανότητας του δικτύου να ανταποκριθεί.
Τα αποτελέσματα της εργασίας κατέδειξαν ότι το σύστημα αποχέτευσης ομβρίων της περιοχής μελέτης στην υφιστάμενη κατάσταση αστοχεί σε σχεδόν το σύνολο των προσομοιώσεων. Μετά την εφαρμογή αειφόρων συστημάτων διαχείρισης ομβρίων παρατηρήθηκε ότι η μείωση της αιχμής επετεύχθη σε κάθε σενάριο, με το Σενάριο 3 της εφαρμογής διαπερατών δαπέδων να επιτυγχάνει την μεγαλύτερη μείωση (57%). Ακολουθεί το Σενάριο 4 της συνδυαστικής χρήσης των 2 πρακτικών το οποίο πέτυχε μείωση 54% για τη διάρκεια της μιας ώρας στην βροχόπτωση των 5 χρόνων. Αντίστοιχα η μικρότερη μείωση προήλθε από το Σενάριο 2 χρήσης των Πράσινων Οροφών με 36%. Εν κατακλείδι, παρατηρήθηκε ότι η απόδοση της εφαρμογής των διαπερατών δαπέδων πλεονεκτεί έναντι της εφαρμογής των πράσινων οροφών, καθώς επιτυγχάνει μεγαλύτερη μείωση της αιχμής.
Στο Κεφάλαιο 1, γίνεται αναφορά σε γενικά στοιχεία για τα αποχετευτικά συστήματα και τον επηρεασμό της απορροής από την αστικοποίηση. Στη συνέχεια γίνεται παρουσίαση της εξέλιξης των μεθόδων διαχείρισης της απορροής και της ορολογίας τους (SUDS, LID κλπ.), ενώ γίνεται ειδική αναφορά στις αειφόρες πρακτικές που εφαρμόζονται στην εργασία, η εφαρμογή διαπερατών δαπέδων και κήπων βροχής.
Στο Κεφάλαιο 2 γίνεται αναφορά στο θεωρητικό υπόβαθρο που απαιτείται για την κατανόηση της μεθοδολογίας και των αποτελεσμάτων, και στη συνέχεια στο Κεφάλαιο 3 γίνεται ανάλυση του λογισμικού SWMM περιγράφοντας τις δυνατότητες του και τις υπολογιστικές διαδικασίες που χρησιμοποιήθηκαν στην διατριβή.
Στο Κεφάλαιο 4 ακολουθεί η περιγραφή της περιοχής μελέτης στην Λεμεσό και η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία, απεικόνιση και μοντελοποίηση της περιοχής μελέτης.
Στο Κεφάλαιο 5 παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από την προσομοίωση του αποχετευτικού δικτύου με βροχοπτώσεις σχεδιασμού διάρκειας 1, 2, 3, 6, 12 και 24h και περιόδους επαναφοράς 2, 5, 10, 20 και 50 έτη και η παρουσίαση της ικανότητας του δικτύου να ανταποκριθεί.
Τα αποτελέσματα της εργασίας κατέδειξαν ότι το σύστημα αποχέτευσης ομβρίων της περιοχής μελέτης στην υφιστάμενη κατάσταση αστοχεί σε σχεδόν το σύνολο των προσομοιώσεων. Μετά την εφαρμογή αειφόρων συστημάτων διαχείρισης ομβρίων παρατηρήθηκε ότι η μείωση της αιχμής επετεύχθη σε κάθε σενάριο, με το Σενάριο 3 της εφαρμογής διαπερατών δαπέδων να επιτυγχάνει την μεγαλύτερη μείωση (57%). Ακολουθεί το Σενάριο 4 της συνδυαστικής χρήσης των 2 πρακτικών το οποίο πέτυχε μείωση 54% για τη διάρκεια της μιας ώρας στην βροχόπτωση των 5 χρόνων. Αντίστοιχα η μικρότερη μείωση προήλθε από το Σενάριο 2 χρήσης των Πράσινων Οροφών με 36%. Εν κατακλείδι, παρατηρήθηκε ότι η απόδοση της εφαρμογής των διαπερατών δαπέδων πλεονεκτεί έναντι της εφαρμογής των πράσινων οροφών, καθώς επιτυγχάνει μεγαλύτερη μείωση της αιχμής.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
πτυχιακή_Γεωργία Πριάρη Περίληψη.pdf
Size
160.45 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
a438613d0f09c4f25916b26057dcbd44