Δοκιμή της ανθελμινθικοαντοχής σε μονάδες αιγών με το Test Fecrt με την χρήση της μεθόδου moni-flotac
Date Issued
2014
Author(s)
Abstract
Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η ανάπτυξη της ανθελμινθικοαντοχής σε μονάδες αιγών σε δύο νομούς της Βόρειας Ελλάδας με την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας δύο ευρέως χρησιμοποιούμενων αντιπαρασιτικών φαρμάκων (αλβενδαζόλη και ιβερμεκτίνη). Χρησιμοποιήθηκαν συνολικά έξι κτηνοτροφικές μονάδες αιγών από περιοχές των νομών Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής. Από κάθε μονάδα επιλέγηκαν 35 – 45 νεαρές αίγες και ερίφια (έως 12 μηνών), που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με ανθελμινθικά φάρμακα, και στις οποίες έγινε παρασιτολογικός έλεγχος. Από τον έλεγχο αυτό βρέθηκε ότι δυο από τις έξι μονάδες είχαν μεγάλο αριθμό γαστρεντερικών παρασίτων, δηλαδή σε περισσότερες από 30 αίγες ανά μονάδα ανιχνεύθηκαν περισσότερα από 100 αυγά παρασίτων ανά γραμμάριο κοπράνων (Eggs Per Gram EPG > 100). Τα παράσιτα που ανιχνεύθηκαν άνηκαν κυρίως στα γένη Teladorsagia sp., Haemonchus sp. και Trichostrongylus spp., με το μεγαλύτερο ποσοστό να ανήκει στο γένος Teladorsagia sp. Έτσι σε αυτές τις δυο μονάδες ακολούθησε θεραπεία με τα δυο ανθελμινθικά φάρμακα (αλβενδαζόλη και ιβερμεκτίνη) για να ελεγχθεί η ανάπτυξη ανθελμινθικοαντοχής από τα παράσιτα. Τα ζώα της κάθε μονάδας χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες (11 αίγες ανά αμάδα) ως ακολούθως (α) στα ζώα της πρώτης ομάδας τους χορηγήθηκε το φάρμακο αλβενδαζόλη, (β) στα ζώα της δεύτερης ομάδας το φάρμακο ιβερμεκτίνη και (γ) τα ζώα της τρίτης ομάδας αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου αφού δεν τους χορηγήθηκε κανένα φάρμακο. Η ανθελμινθική θεραπεία χορηγήθηκε μέσα στις επόμενες 4 ημέρες μετά τη δειγματοληψία κοπράνων της φάσης ελέγχου και η θεραπεία χορηγήθηκε στα ζώα από το στόμα. Μετά από 15 ημέρες από την ημέρα της θεραπείας, λήφθηκαν μεμονωμένα δείγματα κοπράνων από το κάθε ένα ζώο ξεχωριστά, όπου έγινε καταμέτρηση των αυγών χρησιμοποιώντας τις τεχνικές Faecal Egg Count Reduction Test (FECRT) και την χρήση της μεθόδου Mini-FLOTAC (ευαισθησία 10 EPG). Διαπιστώθηκε ότι κανένα από τα γένη των παρασίτων Teladorsagia sp., Haemonchus sp. και Trichostrongylus spp. δεν έχει αναπτύξει μέχρι σήμερα ανθελμινθικοαντοχή στα δυο αντιπαρασιτικά φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν. Οι λόγοι της μη ανάπτυξης αντοχής εστιάζονται πιθανότατα στις κτηνοτροφικές πρακτικές των μονάδων στην συγκεκριμένη περιοχή μελέτης.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΠΕΡΙΛΗΨΗ.pdf
Size
102.03 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
f168b76a6adb23e9fc9584672b73b8fa