Μελέτη της συχνότητας του παρασιτισμού των αιγών από γαστρεντερικά παράσιτα με τη χρήση νέων διαγνωστικών τεχνικών (mini-FLOTAC)
Date Issued
2014
Author(s)
Abstract
Η μελέτη αυτή έγινε με κύριο σκοπό την ανεύρεση και ταυτοποίηση των γαστρεντερικών νηματωδών παρασίτων της αίγας σε κτηνοτροφικές περιοχές των νομών Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, στη Βόρεια Ελλάδα. Έτσι έγινε δειγματοληψία κοπράνων από 230 αίγες οι οποίες προέρχονταν από έξι διαφορετικές μονάδες αιγοπροβατοτροφίας των κτηνοτροφικών περιοχών Στίβος, Νέα Μάδυτος, Βασιλικά και Περιστερά το Ιούνιο του 2013. Χρησιμοποιώντας την τεχνική mini – FLOTAC εκτιμήθηκε ο βαθμός παρασιτισμού των αιγών, ενώ για την ταυτοποίηση των ειδών των παρασίτων έγινε καλλιέργεια κοπράνων, συλλέχθηκαν οι L3 προνύμφες με τη βοήθεια της μεθόδου Baermann, ταυτοποιήθηκαν τα είδη των παρασίτων.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε τρείς από τις έξι μονάδες βρέθηκε μεγάλος αριθμός παρασιτισμένων ζώων (73,4%) ενώ στις άλλες τρεις ο βαθμός παρασιτισμού από γαστρεντερικούς νηματώδεις ήταν μηδενικός. Με βάση τα αποτελέσματα, το πιο συχνό είδος παρασίτου που βρέθηκε ήταν το Teladorsagia circumcincta με ποσοστό 80%, 84% και 85% επί του συνόλου των παρασίτων στις 3 μονάδες που βρέθηκαν παράσιτα. Το δεύτερο, κατά σειρά συχνότητας, είδος παρασίτου ήταν ο Haemonchus contortus με 14% επί του συνόλου των παρασίτων στις δύο μονάδες, και 10% στην τρίτη. Το παράσιτο με την μικρότερη συχνότητα ήταν ο Trichostrongylus colubriformis με 2% στις πρώτες δύο μονάδες και 5% στην τελευταία. Με βάση όλα τα παραπάνω αποτελέσματα φαίνεται ότι σε κάποιες μονάδες των περιοχών δειγματοληψίας το πρόβλημα του παρασιτισμού των αιγών είναι έντονο με σημαντικότερη προσβολή αυτή του είδους Tedorsagia circumcincta. Ωστόσο το γεγονός ότι στις ίδιες περιοχές άλλες μονάδες δεν παρουσίαζαν πρόβλημα παρασιτισμού, υποδηλώνει ότι μεγαλύτερη σημασία σε αυτό το νόσημα έχουν οι κτηνοτροφικές πρακτικές που ακολουθούνται από τον παραγωγό.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε τρείς από τις έξι μονάδες βρέθηκε μεγάλος αριθμός παρασιτισμένων ζώων (73,4%) ενώ στις άλλες τρεις ο βαθμός παρασιτισμού από γαστρεντερικούς νηματώδεις ήταν μηδενικός. Με βάση τα αποτελέσματα, το πιο συχνό είδος παρασίτου που βρέθηκε ήταν το Teladorsagia circumcincta με ποσοστό 80%, 84% και 85% επί του συνόλου των παρασίτων στις 3 μονάδες που βρέθηκαν παράσιτα. Το δεύτερο, κατά σειρά συχνότητας, είδος παρασίτου ήταν ο Haemonchus contortus με 14% επί του συνόλου των παρασίτων στις δύο μονάδες, και 10% στην τρίτη. Το παράσιτο με την μικρότερη συχνότητα ήταν ο Trichostrongylus colubriformis με 2% στις πρώτες δύο μονάδες και 5% στην τελευταία. Με βάση όλα τα παραπάνω αποτελέσματα φαίνεται ότι σε κάποιες μονάδες των περιοχών δειγματοληψίας το πρόβλημα του παρασιτισμού των αιγών είναι έντονο με σημαντικότερη προσβολή αυτή του είδους Tedorsagia circumcincta. Ωστόσο το γεγονός ότι στις ίδιες περιοχές άλλες μονάδες δεν παρουσίαζαν πρόβλημα παρασιτισμού, υποδηλώνει ότι μεγαλύτερη σημασία σε αυτό το νόσημα έχουν οι κτηνοτροφικές πρακτικές που ακολουθούνται από τον παραγωγό.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
Χριστιάνα Πέτρου - abstract-περίληψη.pdf
Size
116.5 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
1f35643df213c0dc813e6d87f0c5dd72