Κυπριακή Ταυτότητα και Τέχνη στον Εικοστό Αιώνα
Date Issued
2020
Author(s)
Advisor
Abstract
Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στην ανάλυση του ευρύτερου περιβάλλοντος μέσα στο οποίο
αναδύθηκε και διαμορφώθηκε η εικαστική σκηνή της νεότερης κυπριακής τέχνης.
Ειδικότερα, στην περίοδο της Αγγλοκρατίας όπως και των πρώτων χρόνων της
ανεξαρτησίας. Η εργασία εστιάζει στο έργο τεσσάρων Κύπριων ζωγράφων μέσα στο
πλαίσιο της αποικιοκρατίας, της ανάπτυξης της ιδεολογίας του εθνικισμού και της σύστασης
του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους. Η μελέτη εμβαθύνει στον τρόπο που οι Κύπριοι
καλλιτέχνες αντιπροσωπεύουν την ανάγκη του κυπριακού λαού για αυτοπροσδιορισμό, μέσα
από την αδιάκοπη αναζήτηση μιας συλλογικής ταυτότητας. Εξετάζεται η θέση την οποία
παίρνουν οι Κύπριοι καλλιτέχνες που δραστηριοποιήθηκαν μέχρι την ανεξαρτητοποίηση της
Κύπρου, απέναντι στα ιστορικά γεγονότα που συντελούνται στη χώρα τους και την αλλάζουν
ριζικά. Με την ξεχωριστή εικαστική γλώσσα που μιλά ο καθένας, πραγματεύονται στο έργο
τους τις διαφορετικές πτυχές της διαμόρφωσης της «κυπριακότητας». Στην παρούσα
ανάλυση διακρίνονται τέσσερα διαφορετικά μοτίβα που εκφράζουν τον τρόπο που οι
Κύπριοι καλλιτέχνες διαπραγματεύονται αυτά τα γεγονότα. Το πρώτο μοτίβο είναι η
εσωτερίκευση του βλέμματος του αποικιοκράτη, όπως για παράδειγμα διαφαίνεται στην
τέχνη του Ιωάννη Κισσονέργη. Δεύτερο μοτίβο είναι η κατασκευή μιας ιδεαλιστικής-
ουσιοκρατικής «κυπριακότητας», με παράδειγμα το έργο του Αδαμάντιου Διαμαντή. Τρίτο
μοτίβο είναι η επαναστατική ταυτότητα ως αντίδραση προς την αποικιοκρατία, όπως το έργο
του Γεώργιου Πολ. Γεωργίου. Και τέταρτο, η «κυπριακότητα» ως μια υβριδική κατάσταση,
όπως παρουσιάζεται στη δουλειά του Χριστόφορου Σάββα.
αναδύθηκε και διαμορφώθηκε η εικαστική σκηνή της νεότερης κυπριακής τέχνης.
Ειδικότερα, στην περίοδο της Αγγλοκρατίας όπως και των πρώτων χρόνων της
ανεξαρτησίας. Η εργασία εστιάζει στο έργο τεσσάρων Κύπριων ζωγράφων μέσα στο
πλαίσιο της αποικιοκρατίας, της ανάπτυξης της ιδεολογίας του εθνικισμού και της σύστασης
του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους. Η μελέτη εμβαθύνει στον τρόπο που οι Κύπριοι
καλλιτέχνες αντιπροσωπεύουν την ανάγκη του κυπριακού λαού για αυτοπροσδιορισμό, μέσα
από την αδιάκοπη αναζήτηση μιας συλλογικής ταυτότητας. Εξετάζεται η θέση την οποία
παίρνουν οι Κύπριοι καλλιτέχνες που δραστηριοποιήθηκαν μέχρι την ανεξαρτητοποίηση της
Κύπρου, απέναντι στα ιστορικά γεγονότα που συντελούνται στη χώρα τους και την αλλάζουν
ριζικά. Με την ξεχωριστή εικαστική γλώσσα που μιλά ο καθένας, πραγματεύονται στο έργο
τους τις διαφορετικές πτυχές της διαμόρφωσης της «κυπριακότητας». Στην παρούσα
ανάλυση διακρίνονται τέσσερα διαφορετικά μοτίβα που εκφράζουν τον τρόπο που οι
Κύπριοι καλλιτέχνες διαπραγματεύονται αυτά τα γεγονότα. Το πρώτο μοτίβο είναι η
εσωτερίκευση του βλέμματος του αποικιοκράτη, όπως για παράδειγμα διαφαίνεται στην
τέχνη του Ιωάννη Κισσονέργη. Δεύτερο μοτίβο είναι η κατασκευή μιας ιδεαλιστικής-
ουσιοκρατικής «κυπριακότητας», με παράδειγμα το έργο του Αδαμάντιου Διαμαντή. Τρίτο
μοτίβο είναι η επαναστατική ταυτότητα ως αντίδραση προς την αποικιοκρατία, όπως το έργο
του Γεώργιου Πολ. Γεωργίου. Και τέταρτο, η «κυπριακότητα» ως μια υβριδική κατάσταση,
όπως παρουσιάζεται στη δουλειά του Χριστόφορου Σάββα.
File(s)![Thumbnail Image]()
Name
Abstract Aliki Giannakou.pdf
Size
55.94 KB
Format
Adobe PDF
Checksum (MD5)
85db2731ba5af5bfa7eea9b2620d9c64