Μεταχείριση φυτών τομάτας (Solanum lycopersicum) με βιοδιεγέρτες για βελτιωμένη ανάπτυξη και προστασία υπό συνθήκες υψηλής αλατότητας - Μανώλη, Χρυστάλλα (Department of Agricultural Science, Biotechnology and Food Science, Faculty of Geotechnical Science and Environmental Managment, Cyprus University of Technology, 2020)
Οι αρνητικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής εντείνονται με την πάροδο του χρόνου, αναγκάζοντας τα φυτά να αναπτύσσονται σε όλο και δυσμενέστερες συνθήκες. Ένα από τα κύρια προβλήματα που προκύπτουν είναι η υψηλή συγκέντρωση αλάτων, η οποία οδηγεί τα φυτά σε ανεπαρκής πρόσληψη νερού και θρεπτικών συστατικών από το έδαφος. Έρευνες έχουν δείξει πως η χρήση βιοδιεγερτών, οι οποίοι είναι βιολογικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη βελτίωση της ανάπτυξης των φυτών, με την μέθοδο της προ-μεταχείρισης σε φυτά, δίνουν θετικά αποτελέσματα κάτω από αβιοτικές συνθήκες. Στην παρούσα πτυχιακή εργασία εξετάστηκε πως φυτά τομάτας ανταποκρίνονται στην καταπόνηση αλατότητας όταν μεταχειριστούν με πέντε διαφορετικούς βιοδιεγέρτες. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των φυτών πραγματοποιήθηκε εξωγενής εφαρμογή των βιοδιεγερτών μέσω ριζοποτίσματος, ακολουθούμενη από μεταχείριση με υψηλή συγκέντρωση άλατος (150 mΜ NaCl) δυο ημέρες μετά την εφαρμογή των βιοδιεγερτών. Πραγματοποιήθηκε σειρά μακροσκοπικών, αγρονομικών, φυσιολογικών και βιοχημικών μετρήσεων. Τα τελικά συμπεράσματα υπέδειξαν πως δύο σκευάσματα οδήγησαν σε στατιστικά σημαντική ανάπτυξη των φυτών κάτω από συνθήκες υψηλής αλατότητας, υποδηλώνοντας ότι ενισχύουν την άμυνα του φυτού και καθιστώντας τα υποψήφια για εμπορική εφαρμογή σε πραγματικές συνθήκες καλλιέργειας.
Keywords: Αβιοτικές καταπονήσεις; Αλατότητα; Έναυση; Βιοδιεγέρτες; Τομάτα; Abiotic stress; Salinity; Priming; Biostimulants; Tomato