Please use this identifier to cite or link to this item:
Title: Προσομοιώσεις Monte Carlo σε νανοκρυσταλλικό πυρίτιο για ηλιακές εφαρμογές
Authors: Νεοφύτου, Χριστίνα 
Keywords: Nanostructured Silicon;Method of Monte Carlo;Si Nanocrystals
Advisor: Κελίρης, Παντελής
Issue Date: 2013
Publisher: Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών και Επιστήμης και Μηχανικής Υλικών, Σχολή Μηχανικής και Τεχνολογίας, Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου
Abstract: The subject of the present final year project report is the investigation of structural properties and stability of nanostructured silicon. For this purpose, various structures have been developed and simulated with the statistical method of Monte Carlo in conjunction with empirical potentials for the calculation of energy. The system under study is a nanocomposite made of Si nanocrystals embedded in hydrogenated amorphous silicon (Si-nc/a-Si:H). It is found that the formation energy of the nanocomposite reduces with increasing distance between the nanocrystals, indicating higher stability of the system. The striking finding of this study is that these nanocomposites are stable at even very close distances between the nanocrystals. Thus, it is possible to to use such structures for solar cell applications, where it is desirable to have the nanostructures located at close distances for more efficient extraction, separation and transport of the photogenerated carriers.
Description: Το αντικείμενο της παρούσας Πτυχιακής Διατριβής είναι η διερεύνηση των δομικών ιδιοτήτων και της σταθερότητας νανοδομημένου πυριτίου. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκαν δομές με τη μέθοδο προσομοίωσης Monte Carlo σε συνδυασμό με εμπειρικά δυναμικά για τον υπολογισμό της ενέργειας. Το σύστημα που μελετήθηκε κυρίως, ήταν η δομή νανοκρυστάλλων πυριτίου εμβυθισμένων σε άμορφη μήτρα υδρογονωμένου πυριτίου (Si-nc/a-Si:H). Αποδείχθηκε ότι με την αύξηση της απόστασης μεταξύ των νανοκρυστάλλων παρατηρείται μείωση της ενέργειας σχηματισμού της ετεροεπιφάνειας, υποδεικνύοντας υψηλότερη σταθερότητα του συστήματος. Σημαντικό ήταν επίσης το αποτέλεσμα που επιβεβαίωσε ότι το σύστημα είναι σταθερό, ακόμα και σε πολύ μικρές αποστάσεις μεταξύ των νανοκρυστάλλων. Επομένως είναι εφικτή η χρήση τέτοιων δομών για εφαρμογές σε ηλιακά συστήματα, όπου οι μικρές αποστάσεις μεταξύ των νανοδομών είναι απαραίτητες για αποτελεσματικό διαχωρισμό και μεταφορά των φορέων που δημιουργούνται με την οπτική απορρόφηση.
Rights: Απαγορεύεται η δημοσίευση ή αναπαραγωγή, ηλεκτρονική ή άλλη χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του δημιουργού και κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.
Type: Bachelors Thesis
Appears in Collections:Πτυχιακές Εργασίες/ Bachelor's Degree Theses

Files in This Item:
File Description SizeFormat
Chrisitna_Nofytou_Abstract.pdf114.15 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record

Page view(s)

Last Week
Last month
checked on Jun 12, 2019


checked on Jun 12, 2019

Google ScholarTM


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.