Please use this identifier to cite or link to this item:
Title: Διερεύνηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης σε φοιτητές πανεπιστημίου
Authors: Σωκράτους, Σωκράτης 
Keywords: Students;University;Depressive Symptoms;Substance Use;Stressful Life Events;Psychiatric Disorders
Advisor: Μερκούρης, Αναστάσιος
Issue Date: 2014
Publisher: Τμήμα Νοσηλευτικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου
Abstract: BACKGROUND According to international literature, the frequency of occurrence of depressive symptoms among university students is high, approaching 71,2 percent in some studies. Additionally, research data suggest a strong association between depressive symptoms and socio-demographic characteristics of students and stressful life events. However, no relevant research has been conducted to date in Cyprus. The importance of this study stems from the possibility of the provision of evidence for a closer understanding concernig the factors associated with the presence of depressive symptoms (DS), and the launch possible psychopathology in Cypriot students. STUDY PURPOSE The aim of the present study was to investigate the intensity of depressive symptoms among undergraduate students population in Cyprus. In particular, the association between depressive symptoms among Cyrpiot undergraduate students population on one hand, and individual and social characteristics, selfreported health status, substance use / abuse, and stressful life events on the other was looked into. MATERIAL - METHODS A descriptive – correlational study design with cross-sectional comparisons was applied. Initially, descriptive statistics were used in the analysis of study variables. Frequency, mean values and standard deviations (SD) of continuous variables were reported. The depressive symptoms was assessed with the Center for Epidemiology Studies - Depression Scale (CES-D), while the number and severity of stressful life events with the LESS scale. The metric properties of these scales were determined with the use of Cronbach’s internal consistency coefficients. To assess between-group differences we used the chi-square test. The level of statistical significance was set at 0.005. Multivariate logistic regression models were pursued (calculation of odds ratios, plus 95 percent CIs) to determine the contribution of personal, family and academic characteristics of tudents and of their self-reported health status and drug use/abuse to the development of depressive symptoms. The same analysis was applied to elucidate the association between depressive symptoms and the number and intensity of stressful life events, after adjusting for confounders, such as sociodemographic characteristics. RESULTS The sample consisted of 1,500 students (29.9% male and 70.1% female). The mean age of participants was 20.34±2.08 years. Overall response rate was 85 percent. The prevalence of depressive symptoms [CES-D score ≥ 22] was 27.9 percent of the total sample. Strong correlations were found between depressive symptoms on one hand and health profile and academic, personal, and family characteristics of students on the other. In detail, students with a personal history (OR=1.88, 95% CI: 1.80 – 4.62), or a family history of a mental health disorder (OR=2.85, 95% CI: 1.77 – 4.60), students who reported poor/very poor physical (OR=1.45, 95% CI: 0.79 – 2.52), or mental health (OR=11.30, 95% CI: 7.05 – 18.08), smokers (OR=1.40, 95% CI: 1.00 – 1.89), and students with a drug addiction (OR=5.44, 95% CI: 2.95- 8.84), were more likely to manifest clinically significant depressive symptoms. Moreover, a higher likelihood of manifesting depressive symptoms was found in the following subgroups of students with learning difficulties (OR=1.85, 95% CI: 1.30 – 2.87), students who reported no or low level of satisfaction with their major or their courses (OR=1.95, 95% CI: 1.37 – 2.77), and students dissatisfied with the quality of the offered education (OR=1.66, 95% CI: 1.21 – 2.27), or of their living arrangement, social life and quality of available university facilities (OR=2.73, 95% CI: 2.00 – 3.72). Female students (OR=1.70, 95% CI: 1.17 – 2.33); students residing in rural or sub-rural areas (OR=1.60, 95% CI: 1.16-2.08); those with children (OR = 3.06 95% CI: 0.96 – 9.74), were again more likely to develop depressive symptoms (p <0.010 for all). Finally, higher scores on the LESS scale were associated with more frequent reports of depressive symptoms (x2 = 70.63, df = 4, p < 0.001). Logistic regression analysis with adjustment for socio-demographic characteristics confirmed that responders reporting the highest number of stressful life events during the previous year (N = 12 - 21, OR=2.64, 95% CI: 1.02 - 6.83) and the highest total score on the LESS scale (total score > 351, OR=3.03, 95% CI: 1.66 - 5.39) were more likely to manifest depressive symptoms. CONCLUSIONS The main finding of this study was that one in every three students experiences symptoms of depression, which is in accordance with international literature. Additionally, there were adintified vulnerable sub-groups within this population, and therefore evidence for the design and implementation of targeted screening and coping strategies.. Finally, this study highlights the association between depressive like symptoms and the number and severity of stressful life events, underscoring the necessity of interventions not only at an individual level, but also at the community level.
Description: ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες, η συχνότητα της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης μεταξύ των φοιτητών κυμαίνεται σε υψηλά ποσοστά, φτάνοντας έως και το 71,2 τοις εκατό. Παράλληλα, τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν μία ισχυρή αιτιώδη σχέση μεταξύ της συχνότητας της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης και των κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών, καθώς και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής των φοιτητών. Ωστόσο, χαρακτηριστική είναι η έλλειψη ερευνητικών μελετών για το φαινόμενο αυτό στην Κύπρο. Η σπουδαιότητα της παρούσας μελέτης έγκειται στο ότι ενδέχεται να παρέχει δεδομένα για μία πληρέστερη κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με την παρουσία των συμπτωμάτων κατάθλιψης στους Κύπριους φοιτητές και ως εκ τούτου να συμβάλει στην ταυτοποίηση ομάδων υψηλού κινδύνου μέσα στον πληθυσμό αυτό, για εκδήλωση ψυχοπαθολογίας. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης (Σ.Κ.) σε πληθυσμό προπτυχιακών φοιτητών στην Κύπρο. Συγκεκριμένα, η μελέτη αποσκοπεί να διερευνήσει τη συχνότητα της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης σε πληθυσμό φοιτητών στην Κύπρο και τυχόν συσχετίσεις της με τα ατομικά, τα οικογενειακά, τα ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά, το αυτοαναφερόμενο επίπεδο υγείας και τη χρήση ουσιών, καθώς επίσης και με την παρουσία στρεσογόνων γεγονότων ζωής. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΓΕΘΟΣ Πρόκειται για περιγραφική μελέτη συσχέτισης (cross-sectional descriptive correlational study). Αρχικά, για τη διερεύνηση των μεταβλητών της μελέτης χρησιμοποιήθηκε περιγραφική στατιστική, όπου αναφέρονται η συχνότητα (Ν), η μέση τιμή (Μ) και η σταθερή απόκλιση (SD) των μεταβλητών. Η παρουσία των συμπτωμάτων κατάθλιψης αξιολογήθηκε με το εργαλείο CES-D, ενώ η παρουσία και η ένταση των στρεσογόνων γεγονότων ζωής με το εργαλείο LESS. Τα μετρικά χαρακτηριστικά των κλιμάκων αυτών προσδιορίστηκαν με τη μελέτη αξιοπιστίας εσωτερικής συνοχής και τον υπολογισμό του συντελεστή Cronbach’s α. Οι συγκρίσεις των μονομεταβλητών υπολογίστηκαν με παραμετρικές δοκιμασίες στη βάση της δοκιμασίας χ2 τεστ. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας τέθηκε ως p=0,005. Πέραν τούτων, εφαρμόστηκε ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης (Odds ratios 95 τοις εκατό CI), για να εκτιμηθεί ο βαθμός συμμετοχής των ατομικών, οικογενειακών, ακαδημαϊκών χαρακτηριστικών των φοιτητών, καθώς και του αυτοαναφερόμενου επιπέδου υγείας και χρήσης ουσιών, στη συχνότητα της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης. Επίσης, η δοκιμασία αυτή εφαρμόστηκε και για να εκτιμηθεί η σχέση μεταξύ της συχνότητας της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης και του αριθμού, καθώς επίσης και της έντασης των στρεσογόνων γεγονότων ζωής, αφού ελέγχθηκαν ως συγχυτικοί παράγοντες τα κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 1500 φοιτητές (άνδρες: Ν = 448, 29,9% και γυναίκες: Ν = 1052, 70,1%), η μέση ηλικία των οποίων ήταν 20,34 ± 2,08 έτη. Το ποσοστό ανταπόκρισης στη μελέτη ήταν 85 τοις εκατό. Η συχνότητα της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης στους φοιτητές [CES-D βαθμολογία ≥ 22] ήταν 27,9 τοις εκατό. Στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ της παρουσίας των συμπτωμάτων κατάθλιψης και του αυτοαναφερόμενου επιπέδου υγείας, καθώς και των ακαδημαϊκών, ατομικών και οικογενειακών χαρακτηριστικών των φοιτητών. Συγκεκριμένα, οι φοιτητές με θετικό ατομικό (OR = 1,88, 95% CI : 1,80 - 4,62) και θετικό οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου (OR = 2,85, 95% CI : 1,77 - 4,60), όσοι αυτοαξιολόγησαν τη σωματική (OR = 1,45, 95% CI : 0,79 - 2,52) και τη ψυχική τους υγεία (OR = 11,30, 95% CI : 7,05 - 18,08) ως κακή/πολύ κακή, οι καπνιστές (OR = 1,40, 95% CI : 1,00 - 1,89) και οι χρήστες ουσιών (OR = 5,44, 95% CI : 2,95- 8,84), είχαν περισσότερες πιθανότητες παρουσίας συμπτωμάτων κατάθλιψης. Επιπλέον, οι φοιτητές που είχαν μαθησιακές δυσκολίες (OR = 1,85, 95% CI : 1,30 - 2,87), αυτοί που δήλωσαν καθόλου ή λίγο ικανοποιημένοι από την επιλογή των σπουδών τους (OR = 1,95, 95% CI : 1,37 - 2,77), από την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης (OR = 1,66, 95% CI : 1,21 - 2,27), από τις συνθήκες διαβίωσης, την κοινωνική ζωή και τις διαθέσιμες εγκαταστάσεις στο πανεπιστήμιο (OR = 2,73, 95% CI : 2,00 - 3,72), είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης. Επιπρόσθετα, οι φοιτήτριες (OR = 1,70, 95% CI : 1,17 - 2,33), τα άτομα που διέμεναν σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές (OR = 1,60, 95% CI : 1,16 – 2,08) και τα άτομα με παιδιά, είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης (p value < 0,010, για κάθε μεταβλητή). Τέλος, οι υψηλότερες βαθμολογίες στην κλίμακα αξιολόγησης των στρεσογόνων γεγονότων ζωής (LESS) συσχετίστηκαν με τα υψηλότερα ποσοστά των συμπτωμάτων κατάθλιψης (x2 = 70,63, df = 4, p < 0,001). Κατά την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης και μετά την προσαρμογή των κοινωνικο- δημογραφικών χαρακτηριστικών των φοιτητών, προέκυψε ότι οι φοιτητές με το μεγαλύτερο αριθμό στρεσογόνων γεγονότων ζωής (N = 12 έως 21, OR = 2,64 95% CI : 1,02 - 6,83) και αυτοί που συγκέντρωσαν την υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην κλίμακα αξιολόγησης των στρεσογόνων γεγονότων ζωής (συνολική βαθμολογία > 351, OR = 3,03, 95% CI : 1,66 - 5,39), είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Το κυριότερο εύρημα της παρούσας μελέτης είναι ότι ένας στους τρεις φοιτητές εκδήλωσε συμπτώματα κατάθλιψης, εύρημα που συνάδει με τα διεθνή δεδομένα. Επιπλέον, ταυτοποιήθηκαν ομάδες υψηλού κινδύνου για εκδήλωση ψυχοπαθολογίας στον πληθυσμό αυτό, με αποτέλεσμα να παρέχονται δεδομένα για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή στρατηγικών προσυμπτωματικού έλεγχου και αντιμετώπισης. Επιπρόσθετα, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σχέση μεταξύ της παρουσίας συμπτωμάτων κατάθλιψης, του αριθμού και της έντασης των στρεσογόνων γεγονότων ζωής, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα παρεμβάσεων σε κοινωνικό επίπεδο, πέραν του ατομικού.
Rights: Απαγορεύεται η δημοσίευση ή αναπαραγωγή, ηλεκτρονική ή άλλη χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του δημιουργού και κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.
Type: PhD Thesis
Appears in Collections:Διδακτορικές Διατριβές/ PhD Theses

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ - Περίληψη.pdf450.71 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record

Page view(s) 10

Last Week
Last month
checked on Dec 12, 2018

Download(s) 10

checked on Dec 12, 2018

Google ScholarTM


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.